جشنهای فارغ التحصیلی و عمامهگذاری طلاب مدارس دینی اهل سنت، همه ساله در راستای جلب رضایت پروردگار، تجلیل و تکریم از مقام علم و فارغ التحصیلان و حفّاظ قرآن مجید، ترغیب جوانان و نوجوانان و اولیای آنها به تعلیم و تعلّم معارف اسلامی، وحدت و انسجام امّت اسلامی، آشنایی اهل سنت ایران زمین از نزدیک با یکدیگر، آگاهی مردم با فعّالیتهای حوزه و استفاده از سخنان دلسوزانه و روشنگرانهی علمای بزرگ ایران برگزار میگردد.
حضرت حکیم الامّت مولانا اشرف علی تهانوی رحمه الله تعالى در کتاب ”تحفه العلماء“ دربارهی ثبوت و فضیلت جلسات دستاربندی میفرماید: «خداوند متعال در آیهی ﴿ولتکن منکم أمه یدعون إلى الخیر …﴾ به ترغیب و دعوت به سوی اعمال خیر دستور داده است، و خیر الاعمال بودن تعلیم و تعلّم قرآن و حدیث مسلّم است؛ پس ترغیب و دعوت دادن به آن نیز ضروری است، و یکی از صورتهای ترغیب جلسات دستاربندی میباشد؛ زیرا از آن فارغ التحصیلان و اولیای آنها و عموم مردم مسرور میشوند و به سبب آن به علوم دینی رغبت پیدا میکنند.
بنابراین جلسات دستاربندی خلاف سنت نیست؛ زیرا که ترغیب به اعمال خیر در نص قرآن آمده است، و این جلسات یکی از اسباب ترغیب است؛ پس میتوان گفت: این جلسات به دلاله النص قرآن جایزاند. و نیز در حدیث صحیح آمده است که بر سر هر یک از والدین حافظ قرآن تاجی درخشندهتر از خورشید گذاشته میشود، وقتی که به برکت حافظ قرآن به پدر و مادرش این فضیلت میرسد پس به طریق اولیٰ این فضیلت برای حافظ قرآن ثابت میشود. از این بیان معلوم شد که تاج از خصوصیت قرآن است و عمّامه هم یک نوع تاج است، بنابراین، مستحسن بودن جلسهی دستاربندی به اشاره النص حدیث ثابت میشود. هم چنین در یک حدیث از طبرانی آمده است که ”آنحضرت صلى الله علیه وسلم وقتی شخصی را به عنوان والی به شهری میفرستاد، با دست خود بر سر او دستار میبست“، و ظاهر است که مولوی و حافظ در مقتدا بودن هم مانند والی هستند؛ پس دستاربندی آنها بعد از فراغت موافق حدیث است.»
عبدالحکیم سیدزاده
برچسب:
نویسنده: شهرایی